و لكن در فقيه مذكور است ، و مرحوم شيخ شهيد قدس اللَّه تعالى روحه السعيد در ذكرى « 1 » همين حديث را ذكر فرموده‌اند به نحوى كه نه موافقت با كافى دارد و نه موافقت با فقيه ، به اين معنى كه لفظ ثلاث در دعائى كه بعد از وضع خد أيسر است مطلقا مذكور نيست ، و در موضع ثانى لفظ ثلاث را مقدم بر اللهم اني أسألك اليسر بعد العسر ذكر فرموده‌اند . و همچنين لفظ أنشدك را تبديل به أسألك فرموده‌اند ، به اين نحو : اللهم اني أسألك بايوائك على نفسك لاعدائك لتهلكنهم بأيدينا و أيدي المؤمنين ، اللهم اني انشدك بايوائك على نفسك لاوليائك لتظفرنهم على عدوك و عدوهم ، اللهم اني أسألك أن تصلي على محمد و آل محمد و على المستحفظين من آل محمد ثلاثا ، اللهم اني أسألك اليسر بعد العسر . پس اختلاف ما بين مذكور در ذكرى و مذكور در كافى و فقيه در سه چيز است : اول آن است كه لفظ ثلاث در كافى و فقيه در دعائى كه بعد از وضع خد أيسر است مذكور است در ذكرى مذكور نيست . دوم آن است كه لفظ ثلاث در كتابين بعد از اللهم اني أسألك اليسر بعد العسر مذكور است ، و در ذكرى قبل از اين ، و در فقيه انشدك بايوائك على نفسك مذكور است ، و در ذكرى أسألك . بدان كه از آنچه مذكور شد در اين مقام و در سابق ظاهر شد كه لفظ ثلاث در هر يك از كافى و فقيه مذكور است در چهار موضع در كافى و پنج موضع در فقيه ، دو موضع در دعاى در سجدهء اول در كافى و سه موضع در آن دعا در فقيه ، و دو موضع در دعائى كه بعد از وضع خد أيسر است بنابر كافى ، و يك موضع بعد از وضع خد أيمن و يك موضع بعد از وضع خد أيسر بنابر فقيه ، پس در كافى لفظ ثلاث در چهار موضع مذكور است ، و در فقيه در پنج موضع ، و در

--> « 1 » ذكرى ص 213 .